door Team Wundervlies | jun 3, 2026
Romeo Feit Nr. 2: Het drama met de hoeven
Wie Romeo kent, weet het: hij is het toonbeeld van pluisheid, rust en knuffeligheid.
Hij kijkt vriendelijk, beweegt in slowmotion en lijkt altijd in zijn eigen kleine wereld te zweven.
Maar wie denkt dat hij zich daarom ook braaf zijn voeten laat geven, heeft het goed mis.
Want Romeo heeft een duidelijke mening over het knippen van hoeven: Nee.
Het probleem is: de teennagels – de hoeven – moeten regelmatig geknipt worden.
En dat kan alleen als het dier stilstaat en rustig het ene been na het andere optilt.
Bij sommigen gaat dat probleemloos.
Bij Romeo? Helaas niet.
Het begint heel onschuldig:
Je nadert hem langzaam, spreekt rustgevend, tilt voorzichtig een been op… en op het moment dat hij doorheeft waar dit naartoe gaat, laat hij zich gewoon vallen.
Niet luid. Niet gehaast. Maar met volledige overtuiging en in absolute consequentie.
Als een natte zak meel.
Als alternatief trekt hij het been ruw weg, staat scheef, draait zich om of drukt zijn hele gewicht gericht richting de grond.
En als je denkt hem toch op de een of andere manier te slim af te zijn geweest, komt er altijd dat typische stapje terug – licht, maar duidelijk:
„Laat. Me. Met. Rust.”
We leggen het hem elke keer opnieuw uit. We beloven snoepjes. We smeken, praten, ademen diep in – en geven dan toch op.
Want bij Romeo helpt geen discussie.
Been geven? Niet met hem.
Ondertussen kijkt hij ons tijdens de hele actie aan met zijn gebruikelijke onschuldige blik.
Volkomen rustig. Volkomen ontspannen. Volkomen medewerkingloos.
En als we dan eindelijk, met moeite en inspanning, de laatste teen hebben gehad, draaft hij tevreden weg.
Rustig natuurlijk.
En waarschijnlijk met de gedachte:
„Ik heb jullie goed opgevoed.”
door Team Wundervlies | jun 3, 2026
Alpaca of lama? – Een pluizige vergelijking Of: waarom Pepe een lama is en Romeo niet.
Wie bij ons op de boerderij komt, vraagt het meestal al bij de eerste blik: „Wat is dat eigenlijk – een alpaca of een lama?”
Het antwoord is eenvoudig – en soms ook niet. Want beide zijn eeltpotigen, onechte herkauwers (ze herkauwen wel zoals koeien en schapen, maar hebben slechts één maag met drie kamers in plaats van vier afzonderlijke magen, wat hen onderscheidt van „echte” herkauwers, maar ze zijn aangepast aan ruwvoer zoals hooi en gras en verteren dit zeer efficiënt), kuddedieren… en pluizig sowieso. Maar er zijn subtiele verschillen die je kunt leren kennen (en liefhebben).
De grootte maakt het verschil
Lama’s bereiken een schofthoogte van 110 tot 130 cm, soms zelfs tot 140 cm, en een gewicht van 120 tot 150 kg. Een volwassen alpaca kan tussen de 80 en 100 centimeter hoog worden en weegt tussen de 65 en 75 kilogram, hengsten zelfs tot 80 kilogram.
Het vlies – edel vs. praktisch
Alpaca’s werden vooral gefokt vanwege hun fijne, zachte vlies. Hun vlies is bijna zijdeachtig – perfect om te spinnen en verliefd op te worden. Lama’s zijn lastdieren en hebben vaak een grovere vacht, maar wel die majestueuze houding die zegt: „Ik ben misschien pluizig, maar ik meen het serieus.”
Oren
Als je vergeet wie groter of kleiner is, kun je aan fruit en lama’s denken. Want lama’s hebben bananenoren – lang en naar binnen gebogen. Alpaca’s hebben korte, rechte oren – als twee oplettende antennes. (Dat onze lama Eras een beetje beledigd is omdat zijn oren steeds met fruit worden vergeleken? Dat begrijpen we. Maar ze zijn nu eenmaal echt banaanvormig.)
Karakterkoppen met eigenaardigheden
Onze lama’s zijn zelfverzekerder, rustiger en eleganter. Onze alpaca’s zijn drukker, brengen je aan het glimlachen (soms zijn we eerlijk gezegd ook een beetje geïrriteerd, bijvoorbeeld als Romeo besluit precies het tegenovergestelde te doen van wat wij in gedachten hadden) – en zijn gewoon schattig. En zoals altijd geldt: er zijn uitzonderingen. Je moet ze gewoon leren kennen.
Op de vraag wie we liever hebben – lama’s of alpaca’s – is het antwoord duidelijk onduidelijk.
De lama’s zijn gewoon iets heel bijzonders – met hun trotse, rustige manier van doen en die onmiskenbare blik.
De alpaca’s daarentegen zijn heerlijk schattig, zacht en brengen je alleen al door hun aanwezigheid meteen aan het lachen.
En juist daarom kunnen we geen keuze maken – en willen we dat ook helemaal niet.
Want elke ontmoeting met hen is anders: soms stil en vertragend, soms nieuwsgierig, hartelijk en vol kleine momenten die je mee naar huis neemt. Samen maken ze dat wat onze wandelingen zo bijzonder maakt – een echte pauze van het dagelijks leven, midden in de natuur, met dieren die je raken.
[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]
Alpaca of lama? – Een pluizige vergelijking Of: waarom Pepe een lama is en Romeo niet.
Wie bij ons op de boerderij komt, vraagt het meestal al bij de eerste blik: „Wat is dat eigenlijk – een alpaca of een lama?”
Het antwoord is eenvoudig – en soms ook niet. Want beide zijn eeltpotigen, onechte herkauwers (ze herkauwen wel zoals koeien en schapen, maar hebben slechts één maag met drie kamers in plaats van vier afzonderlijke magen, wat hen onderscheidt van „echte” herkauwers, maar ze zijn aangepast aan ruwvoer zoals hooi en gras en verteren dit zeer efficiënt), kuddedieren… en pluizig sowieso. Maar er zijn subtiele verschillen die je kunt leren kennen (en liefhebben).
De grootte maakt het verschil
Lama’s bereiken een schofthoogte van 110 tot 130 cm, soms zelfs tot 140 cm, en een gewicht van 120 tot 150 kg. Een volwassen alpaca kan tussen de 80 en 100 centimeter hoog worden en weegt tussen de 65 en 75 kilogram, hengsten zelfs tot 80 kilogram.
Het vlies – edel vs. praktisch
Alpaca’s werden vooral gefokt vanwege hun fijne, zachte vlies. Hun vlies is bijna zijdeachtig – perfect om te spinnen en verliefd op te worden. Lama’s zijn lastdieren en hebben vaak een grovere vacht, maar wel die majestueuze houding die zegt: „Ik ben misschien pluizig, maar ik meen het serieus.”
Oren
Als je vergeet wie groter of kleiner is, kun je aan fruit en lama’s denken. Want lama’s hebben bananenoren – lang en naar binnen gebogen. Alpaca’s hebben korte, rechte oren – als twee oplettende antennes. (Dat onze lama Eras een beetje beledigd is omdat zijn oren steeds met fruit worden vergeleken? Dat begrijpen we. Maar ze zijn nu eenmaal echt banaanvormig.)
Karakterkoppen met eigenaardigheden
Onze lama’s zijn zelfverzekerder, rustiger en eleganter. Onze alpaca’s zijn drukker, brengen je aan het glimlachen (soms zijn we eerlijk gezegd ook een beetje geïrriteerd, bijvoorbeeld als Romeo besluit precies het tegenovergestelde te doen van wat wij in gedachten hadden) – en zijn gewoon schattig. En zoals altijd geldt: er zijn uitzonderingen. Je moet ze gewoon leren kennen.
Op de vraag wie we liever hebben – lama’s of alpaca’s – is het antwoord duidelijk onduidelijk.
De lama’s zijn gewoon iets heel bijzonders – met hun trotse, rustige manier van doen en die onmiskenbare blik.
De alpaca’s daarentegen zijn heerlijk schattig, zacht en brengen je alleen al door hun aanwezigheid meteen aan het lachen.
En juist daarom kunnen we geen keuze maken – en willen we dat ook helemaal niet.
Want elke ontmoeting met hen is anders: soms stil en vertragend, soms nieuwsgierig, hartelijk en vol kleine momenten die je mee naar huis neemt. Samen maken ze dat wat onze wandelingen zo bijzonder maakt – een echte pauze van het dagelijks leven, midden in de natuur, met dieren die je raken.
door Team Wundervlies | jun 3, 2026
Weideseizoen geopend Grote vreugde op de alpacaweide
Onze alpaca’s genieten weer van fris groen en warme lentedagen Het is eindelijk weer zover: het weideseizoen bij de Schönenberg Alpaca’s begint. Na de koelere maanden genieten onze alpaca’s nu van fris groen, warme zonnestralen en gezellige uren op de weide. Met nieuwsgierige blikken, zachte stappen en heel veel rust genieten onze dieren van het nieuwe seizoen. Voor ons is dit moment elk jaar iets bijzonders – want als de alpaca’s weer buiten op de weide staan, voelt de lente meteen nog een beetje mooier aan. Ook voor onze bezoekers begint hiermee een prachtige tijd op onze alpacaboerderij. Of het nu bij een alpacawandeling is, bij het kennismaken met onze dieren of bij een bijzonder uitstapje in Beieren – het nieuwe seizoen brengt veel mooie ontmoetingen, pluizige momenten en onvergetelijke herinneringen met zich mee. We kijken uit naar een mooi weideseizoen met onze alpaca’s en vele lieve gasten. Pluizige groeten van de weide, het team van Schönenberg Alpaca’s
