Alpaca of lama? – Een pluizige vergelijking
Alpaca of lama? – Een pluizige vergelijking Of: waarom Pepe een lama is en Romeo niet.
Wie bij ons op de boerderij komt, vraagt het meestal al bij de eerste blik: „Wat is dat eigenlijk – een alpaca of een lama?”
Het antwoord is eenvoudig – en soms ook niet. Want beide zijn eeltpotigen, onechte herkauwers (ze herkauwen wel zoals koeien en schapen, maar hebben slechts één maag met drie kamers in plaats van vier afzonderlijke magen, wat hen onderscheidt van „echte” herkauwers, maar ze zijn aangepast aan ruwvoer zoals hooi en gras en verteren dit zeer efficiënt), kuddedieren… en pluizig sowieso. Maar er zijn subtiele verschillen die je kunt leren kennen (en liefhebben).
De grootte maakt het verschil
Lama’s bereiken een schofthoogte van 110 tot 130 cm, soms zelfs tot 140 cm, en een gewicht van 120 tot 150 kg. Een volwassen alpaca kan tussen de 80 en 100 centimeter hoog worden en weegt tussen de 65 en 75 kilogram, hengsten zelfs tot 80 kilogram.
Het vlies – edel vs. praktisch
Alpaca’s werden vooral gefokt vanwege hun fijne, zachte vlies. Hun vlies is bijna zijdeachtig – perfect om te spinnen en verliefd op te worden. Lama’s zijn lastdieren en hebben vaak een grovere vacht, maar wel die majestueuze houding die zegt: „Ik ben misschien pluizig, maar ik meen het serieus.”
Oren
Als je vergeet wie groter of kleiner is, kun je aan fruit en lama’s denken. Want lama’s hebben bananenoren – lang en naar binnen gebogen. Alpaca’s hebben korte, rechte oren – als twee oplettende antennes. (Dat onze lama Eras een beetje beledigd is omdat zijn oren steeds met fruit worden vergeleken? Dat begrijpen we. Maar ze zijn nu eenmaal echt banaanvormig.)
Karakterkoppen met eigenaardigheden
Onze lama’s zijn zelfverzekerder, rustiger en eleganter. Onze alpaca’s zijn drukker, brengen je aan het glimlachen (soms zijn we eerlijk gezegd ook een beetje geïrriteerd, bijvoorbeeld als Romeo besluit precies het tegenovergestelde te doen van wat wij in gedachten hadden) – en zijn gewoon schattig. En zoals altijd geldt: er zijn uitzonderingen. Je moet ze gewoon leren kennen.
Op de vraag wie we liever hebben – lama’s of alpaca’s – is het antwoord duidelijk onduidelijk.
De lama’s zijn gewoon iets heel bijzonders – met hun trotse, rustige manier van doen en die onmiskenbare blik.
De alpaca’s daarentegen zijn heerlijk schattig, zacht en brengen je alleen al door hun aanwezigheid meteen aan het lachen.
En juist daarom kunnen we geen keuze maken – en willen we dat ook helemaal niet.
Want elke ontmoeting met hen is anders: soms stil en vertragend, soms nieuwsgierig, hartelijk en vol kleine momenten die je mee naar huis neemt. Samen maken ze dat wat onze wandelingen zo bijzonder maakt – een echte pauze van het dagelijks leven, midden in de natuur, met dieren die je raken.
[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]
Alpaca of lama? – Een pluizige vergelijking Of: waarom Pepe een lama is en Romeo niet.
Wie bij ons op de boerderij komt, vraagt het meestal al bij de eerste blik: „Wat is dat eigenlijk – een alpaca of een lama?”
Het antwoord is eenvoudig – en soms ook niet. Want beide zijn eeltpotigen, onechte herkauwers (ze herkauwen wel zoals koeien en schapen, maar hebben slechts één maag met drie kamers in plaats van vier afzonderlijke magen, wat hen onderscheidt van „echte” herkauwers, maar ze zijn aangepast aan ruwvoer zoals hooi en gras en verteren dit zeer efficiënt), kuddedieren… en pluizig sowieso. Maar er zijn subtiele verschillen die je kunt leren kennen (en liefhebben).
De grootte maakt het verschil
Lama’s bereiken een schofthoogte van 110 tot 130 cm, soms zelfs tot 140 cm, en een gewicht van 120 tot 150 kg. Een volwassen alpaca kan tussen de 80 en 100 centimeter hoog worden en weegt tussen de 65 en 75 kilogram, hengsten zelfs tot 80 kilogram.
Het vlies – edel vs. praktisch
Alpaca’s werden vooral gefokt vanwege hun fijne, zachte vlies. Hun vlies is bijna zijdeachtig – perfect om te spinnen en verliefd op te worden. Lama’s zijn lastdieren en hebben vaak een grovere vacht, maar wel die majestueuze houding die zegt: „Ik ben misschien pluizig, maar ik meen het serieus.”
Oren
Als je vergeet wie groter of kleiner is, kun je aan fruit en lama’s denken. Want lama’s hebben bananenoren – lang en naar binnen gebogen. Alpaca’s hebben korte, rechte oren – als twee oplettende antennes. (Dat onze lama Eras een beetje beledigd is omdat zijn oren steeds met fruit worden vergeleken? Dat begrijpen we. Maar ze zijn nu eenmaal echt banaanvormig.)
Karakterkoppen met eigenaardigheden
Onze lama’s zijn zelfverzekerder, rustiger en eleganter. Onze alpaca’s zijn drukker, brengen je aan het glimlachen (soms zijn we eerlijk gezegd ook een beetje geïrriteerd, bijvoorbeeld als Romeo besluit precies het tegenovergestelde te doen van wat wij in gedachten hadden) – en zijn gewoon schattig. En zoals altijd geldt: er zijn uitzonderingen. Je moet ze gewoon leren kennen.
Op de vraag wie we liever hebben – lama’s of alpaca’s – is het antwoord duidelijk onduidelijk.
De lama’s zijn gewoon iets heel bijzonders – met hun trotse, rustige manier van doen en die onmiskenbare blik.
De alpaca’s daarentegen zijn heerlijk schattig, zacht en brengen je alleen al door hun aanwezigheid meteen aan het lachen.
En juist daarom kunnen we geen keuze maken – en willen we dat ook helemaal niet.
Want elke ontmoeting met hen is anders: soms stil en vertragend, soms nieuwsgierig, hartelijk en vol kleine momenten die je mee naar huis neemt. Samen maken ze dat wat onze wandelingen zo bijzonder maakt – een echte pauze van het dagelijks leven, midden in de natuur, met dieren die je raken.
